Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na de gebruikelijke drievoudige hoerah's, door „Jupiter" wel wat spottend uitgeschreeuwd, werd de bal in 't veld getrapt en de strijd was begonnen.'

Piet Parker en Hans van Zetten, die beiden in de voorhoede werkten, Piet als rechts-buiten en Hans als midden-voor, hadden al dadelijk de handen vol aan de vijandelijke voorposten, waarvoor „Jupiter" zonder twijfel zijn grootste spelers had uitgekozen. Maar Hans von Zetten en z'n elftal hadden een vaste tactiek. Ze speelden wat met den bal, plaagden de tegenpartij met schijnschoten en schijnbewegingen, zoodat de leden van Jupiter zich noodeloos aftobden met doelloos draven en najagen, terwijl „Leonidas" zich niet noemenswaardig vermoeide. En als dan de woeste houding der Rood-Zwarten door dit onbegrijpelijk spel verzwakte en verflauwde, dan gilde Hans zijn strijdkreet, die z'n getrouwen bijeenriep, en als een alles vernielende stormram stortte Leonidas naar voren, rukte met zulk een geweldige, toomelooze vaart op Jupiters doel af, dat de RoodZwarten totaal verbluft stonden en alleen het zenuwachtige, te hoog gemikte eindschot van Piet Parker den bal over de goal deed suizen en de eer van Jupiter redde.

Sluiten