Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van allemaal, en die leelijke langpoot daar is de koning van het heele hok — hij is zoo slim — en kraait hard genoeg om de zeven slapers wakker te maken; maar die mooie piept en is zoo bang als een wezel. — Ik krijg er nu ook nog wel eens van langs, maar wacht maar tot ik volwassen ben en kijk dan eens!" en Ted geleek zoo sprekend op zijn eigen langpootigen lievelingshaan, dat iedereen om deze bescheiden voorspelling moest lachen.

„Ik wou Dan wel graag ergens gevestigd zien. Een rollende steen vergaart geen mos; hij is nu vijf en twintig jaar en zwerft nog de wereld rond, zonder dat een enkele band hem ergens bindt, behalve deze," en tante Mela knikte haar zusters eens toe.

„Dan zal eindelijk zijn plaats wel vinden, en ondervinding is zijn beste leermeesteres. Hij is nog wel wat ruw, maar eiken keer als hij thuiskomt, merk ik een verbetering ten goede in hem op, en ik zal nooit mijn vertrouwen in hem verliezen. Misschien zal hij nooit grootsche daden verrichten of rijk worden, maar als van den wilden jongen een eerlijk man groeit, ben ik voldaan," zei tante Jo, die het altijd voor de zwarte schapen onder haar kudde opnam.

„Goed zoo, Moeder! Houd Dan de hand maar boven 't hoofd! Hij is meer waard dan twaalf Jacks en Neds, die op hun geld bluffen en 't heertje uithangen. Pas maar 's op, of hij niet nog eens wat doet om trotsch op te zijn en hun den loef afsteekt," voegde Ted er bij, wiens genegenheid voor „zijn Dan" nog versterkt was door zijn jongensachtige bewondering voor den vermetelen, onversaagden man.

„Ik hoop het ten minste. Hij is net iemand om een dwaasheid te begaan en daardoor tegelijkertijd beroemd te worden, — den Matterhorn te beklimmen; een duikeling in de Niagara te maken of een grooten klomp goud te vinden. Dat is zoo zijn manier om de wilde haren kwijt te raken, en ze is misschien beter dan de onze," meende Tom peinzend; want, sedert hij medisch student was geworden, had hij van dat soort operaties heel wat ondervinding opgedaan.

Sluiten