Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden het toch nooit eens. Laten we van avond kalm blijven en vroolijk zijn," verzocht Daisy, die van dergelijke woordenwisselingen een even grooten afkeer had, als Nan er op gesteld was.

„Je zult in onze nieuwe stad naar hartelust mogen stemmen, Nan; je mag Mayor zijn, voor den heelen gemeenteraad fungeeren en het heele bestuur regelen. Het leven moet er zoo vrij zijn, als dat van een vogel in de lucht, anders kan ik het er niet uithouden," zei Dan, en lachend voegde hij er bij: „Ik merk wel dat mevrouw Wildebras en mevrouw Shakespeare Smith, het nog niet veel beter met elkander kunnen vinden dan vroeger."

„Als iedereen hetzelfde dacht, zou er geen vooruitgang wezen. Daisy is heel lief en aardig, maar ze heeft aanleg om in te dommelen en niet met haar tijd mee te gaan, daarom moet ik haar nu en dan eens wakker schudden. Dus bij de eerste verkiezing in Dansville trekken wij samen naar de stembus en Demi zal ons begeleiden wanneer wij eindelijk dien burgerplicht kunnen vervullen."

„Doe je 't, dominee?" vroeg Dan, den ouden bijnaam gebruikend, alsof hij het prettig vond.

„Ik ben er zeer door vereerd. Maar Daisy moet mee. Zij is nog altijd mijn beter ik; en ik ben niet van plan, haar in eenig opzicht achter mij te laten," antwoordde Demi, met zijn arm om den hals zijner zuster.

Dan sloeg een bijna afgunstigen blik op hen en dacht hoe heerlijk het moest zijn zoo'n zuster te bezitten; en zijn eenzame jeugd scheen hem vreugdeloozer dan ooit, bij het herdenken van al wat hij er in had ontbeerd. Maar Tom joeg deze bespiegelingen op de vlucht, toen hij met een sentimenteelen zucht nadenkend zei:

„Ik heb altijd verlangd een tweeling te zijn. Het lijkt me zoo gezellig en prettig altijd iemand bij 'je te hebben, die blij is op je te steunen en je te vertroosten, wanneer andere meisjes wreed tegen je zijn."

Daar Tom's onbeantwoorde liefde in de familie spreekwoordelijk was geworden, lokte deze toespeling een schaterend gelach uit, dat nog vermeerderde toen Nan, een lleschje pillen voor den dag halend, op doctoralen toon zei:

Sluiten