Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Iedereen moest dan ook een afdruk van deze goedgeslaagde kiek hebben.

Ook Belsy was een geliefkoosd model, en Demi won op een tentoonstelling van amateur-photographen een prijs voor het portret van zijn nichtje, wier prachtig haar voor die gelegenheid los om het aardige gezichtje hing, dat uit een wolk van kant te voorschijn kwam. Deze'portretten werden door den trotschen kunstenaar met milde hand uitgedeeld, en aan een der afdrukken was een geschiedenisje verbonden, van teederen aard, dat nog moet worden verteld.

Iedere minuut die hem voor zijn vertrek overbleef bracht Nat bij Daisy door; en mevrouw Meta werd iets toeschietelijker, in de stellige overtuiging dat afwezigheid aan deze ongelukkige genegenheid wel een eind zou maken. Daisy sprak weinig, maar haar anders zoo opgeruimd gezichtje stond droevig, wanneer zij alleen was, en een paar stille tranen besproeiden de zakdoeken, die zij zoo keurig borduurde. Zij wist zeker dat Nat haar niet vergeten zou en het leven scheen haar tamelijk eenzaam zonder hem[ die reeds in de dagen der braadpannetjes en der kinderlijke gesprekken in den ouden wilg, haar vriendje was geweest en sedert was gebleven. Zij was een goede dochter, lijdzaam en gedwee, die haar moeder zooveel liefde en eerbied toedroeg, dat haar wil wet was, en vriendschap dus volstaan moest, waar liefde werd verboden. Daarom verborg zij haar leed, toonde Nat een opgeruimd gericht en maakte hem de laatste dagen zoo aangenaam mogelijk, door alle vriendelijkheden die zij maar wist te bedenken, van goede raadgevingen en aanmoedigende woorden af, tot een welgevulden werkzak voor zijn eenzame kamer en een doos met versnaperingen voor de reis toe.

Tom en Nan besteedden al den tijd, dien hun van hun studiën overschoot, met zich in het gezelschap der oude vrienden op Plumfield nog eens ter dege te vermaken; want Emil's aanstaande reis zou van langen duur zijn, at s afwezigheid was nog onzeker, en niemand wist wanneer Dan weer zou komen opdagen. Allen schenen te gevoelen, dat het leven ernstig begon te worden, en zelf

Sluiten