Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bevallige houding, weet je — en niet zoo beweeglijk."

„Ja, Jo is te druk; je kunt evengoed met een sprinkhaan dansen. Ik heb haar eenmaal gevraagd, maar moest er niets meer van hebben. Die juffrouw Perry is een lief, bedaard meisje. Ik heb even met haar gewalst.''

„Jij zult nooit een goed danser worden. Te lui. Ik neem aan, met elk meisje te dansen, al doet zij alle passen verkeerd, en het tegen den beste uit te houden. Dansen is mijn fort." En Dolly sloeg een blik van zijn keurig geschoeide voetjes opwaarts, naar het schitterend edelgesteente op zijn borst, met de uitdagende houding van een jongen kalkoenschen haan tusschen een troep ganzen.

„Juffrouw Grey zit naar je uit te kijken — wil nog wat hebben. Zie meteen even of juffrouw Nelson's bordje leeg is, als een beste kerel. Ik kan zoo gauw geen ijs eten." En George bleef veilig in zijn hoekje, terwijl Dolly zich door de volte heenwerkte, om zijn plicht te gaan volbrengen, en woedend terugkwam, met een vetvlek op de kraag van zijn jas.

„Verduiveld onhandige pummels! Staan overal in den weg en kunnen niets zonder morsen aandragen. Zij moesten liever bij hun boeken blijven en geen menschen van de wereld willen zijn. 't Gaat hun toch niel goed af. Beroerde vlek! Wrijf er eens overheen met je servet, en geef mij wat te eten. Ik ben uitgehongerd. Ik heb nog nooit meisjes zooveel zien gebruiken! Het bewijst dat zij niet zoo hard moesten studeeren," bromde Dolly, erg uit zijn humeur.

„Dat doen zij. 't Staat niet damesachtig. Ze moesten tevreden zijn met een portie ijs en een stukje taart en het elegant opeten, 'k Houd er niet van meisjes te zien schransen. Wij, hard werkende mannen, hebben het noodig, en ik ben stellig van plan nog een stuk van die roomtaart te nemen, wanneer zij ten minste al niet op is. Hier, jongen! geef mij dien schotel even aan; haast je walbeval Stuffy,. een jongmensch in een tamelijk versleten zwarten rok aanstootend, dat met een blad vol glazen voorbijkwam.

Zijn bevel werd onmiddellijk gehoorzaamd; maar George's eetlust verging in het volgend oogenblik geheel, toen

Sluiten