Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tom deed zijn parapluie neer en slak, opslaande, de hand omhoog, terwijl hij plechtig antwoordde:

„lk geloof in alle mogelijke rechten. Ik aanbid alle vrouwen en ik ben elk oogenblik bereid voor haar te sterven, als het de zaak bevoordeelen kan."

„Er voor leven en werken is moeielijker en daarom ook eervoller. De mannen zijn altijd bereid om voor ons te sterven, maar niet om ons het leven te veraangenamen. Mooie woorden, maar gebrek aan logica; het kan er maar even mee door, Tom. — Nu zullen wij de vergadering sluiten, daar het uur voor feestelijke lichaamsoefeningen is aangebroken. Ik ben blij te zien, dat het oude Plumfield der menschheid zes flinke mannen heeft geschonken, en hoop dat zij getrouw zullen blijven aan de beginselen, die hen daar zijn ingeprent, waar ter wereld zij zich ook mogen bevinden. En nu, meisjes, gaat niet op den tocht zitten en jongens drinkt geen ijswater wanneer jullie bezweet zijn."

Met dit gezondheidsvoorschrift sloot Nan de vergadering, en gingen de meisjes heen om een der weinige rechten te genieten, die haar waren toegestaan.

HOOFDSTUK VI.

AFSCHEIDSWOORDEN.

Den volgenden dag was het Zondag en velen, jong en oud, maakten zich gereed om naar de kerk te gaan, — sommigen rijdend, anderen loopend, doch allen vroolijk gestemd door het prachtige weer en de aangename rust, die het menschdom verkwikt, wanneer de arbeid en zorgen der week zijn afgeloopen. Daisy had hoofdpijn en tante Jo bleef thuis om haar gezelschap te houden, heel goed wetende dat de ergste pijn in het teedere hartje zat, dat zich plichtmatig verzette legen de liefde, die sterker werd, naarmate het afscheid naderde.

Sluiten