Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Amenkaanschen beer, dan voor mijn eigen vervloekte drift. Daar ben ik bang voor, als ik mij ga vestigen. *let wilde beesten kan ik heel goed opschieten; maar de menschen tergen mij soms geweldig, en ik kan het met hen niet uitvechten, zooals met een wolf of een beer. ik moest maar liever naar het rotsgebergte teruggaan en daar nog een poosje blijven, tot ik tam genoeg ben geworden voor de beschaafde wereld — als ik dat ooit word. En Dan legde het hoofd in de ruwe handen alsof hij der vertwijfeling nabij was.

„Volg mijn raad en word niet mismoedig. Lees wat meer, studeer wat, en tracht met een betere klasse van menschen in aanraking te komen, die je niet tergen, maar kalmeeren en opbeuren zullen. Zooveel is zeker, dat wij je ten minste niet wild maken, want je bent zoo gedwee geweest als een lam en hebt ons daardoor allemaal bepaald gelukkig gestemd."

„Blij het te hooren, maar toch heb ik mij al dien tijd gevoeld als een sperwer in een duivenhok, en had ik meer dan eens lust om op te stuiven. Wel niet zoo heftig als vroeger," voegde Dan er achter, na even te hebben gelachen, om het verbaasde gezicht dat tante Jo bij die woorden zette. „Ik zal uw plan volgen, en dezen keer goed gezelschap zien te krijgen, maar iemand, die zooals ik, rondzwalkt, kan niet altijd kiezen en uitzoeken."

„Ja, dat kun je nu wel; want je gaat op een vredelievende zending uit en kunt de verleiding ontwijken als je wilt. Neem wat boeken mee en lees; dat is een krachtige steun, en boeken zijn altijd goed gezelschap als je het juiste soort hebt. Laat mij er wat voor je uitzoeken." En tante Jo liep regelrecht naar de welgevulde planken toe, die de vreugde van haar hart en de troost van haar leven uitmaakten.

„beet me als 't u belieft geschiedenis en reisbeschrijvingen, geen vrome boeken; die schijnen maarniet in mijn smaak te vallen, en ik wil er niet om huichelen," zei Dan, die haar was gevolgd en, over haar hoofd heen, een alles tehdlve verrukten blik wierp op de lange rijen van welgebruikte en stukgelezen boekdeelen.

Mevrouw Bhaer keerde zich plotseling om, en op elk van

Sluiten