Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja," antwoordde Dan, terwijl zijn gezicht plotseling verhelderde, als een donkere wolk, waar de zon even doorheen breekt.

Mevrouw Bhaer keerde zich onmiddellijk naar haar hoeken en begon daar over te spreken, heel goed wetend dat Dan op dit oogenblik niets meer velen kon. Nog altijd viel het hem zwaar zijn innerlijk gevoel te toonen, en hij gaf zich evenveel moeite om het verborgen te houden, als een Indiaan die zijn vrees en angst verbergt.

„Hallo! hier is de oude Sintram! Ik herinner hem mij nog best; hield vroeger veel van hem en zijn dwaasheden; k heb er Ted wel eens uit voorgelezen. Daar rijdt hij, met den Dood en den Duivel naast zich!"

Terwijl Dan het kleine plaatje bekeek, waarop de jonge man stond afgebeeld, die met, paard en hond moedig het rotspad besteeg, vergezeld van de twee reismakkers, die naast de meeste menschen rijden op hun weg door het leven, deed een wonderlijk gelukkige ingeving tante Jo plotseling uitroepen:

"Dat ben jij Dan, precies zooals je nu bent. Zonde en gevaar omringen je in 't leven dat je leidt; driften en hartstochten kwellen je; de slechte vader liet je alleen in den strijd, en de booze geest jaagt je de wereld in, om vrede en zelfbeheersching te zoeken. Zelfs het paard en de hond zijn er bij, Octoo en Don, je trouwe vrienden, onbevreesd voor de vreemde reisgenooten die met je gaan. Alleen de wapenrusting ontbreekt je nog, maar ik zal je wijzen, waar je die kunt vinden. Je herinnert je de moeder, van wie Sintram zooveel hield en die hij zoo vurig verlangde te vinden en ook vond, toen zijn strijd moedig gestreden en zijn belooning wèl verdiend was? Je eigen moeder kun je je nog voorstellen; en ik heb altijd geloofd dat je je goede hoedanigheden aan haar te danken hebt. Werk dit prachtige oude sprookje in dit opzicht eens uit, net als de andere gedeelten met je leven overeenstemmen, en tracht haar een zoon terug te geven, op wien zij trotsch kan zijn."

Meegesleept door de gelijkenis tusschen het origineele verhaal en Dan's leven en nooden, ging tante Jo voort

DE WERELD IN, 7e dr. 8

Sluiten