Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het was wonderlijk te zien hoe vooroordeelen op de vlucht werden gedreven, naarmate heldere begrippen veld wonnen; hoe onverschilligheid voor belangstelling plaats maakte, en schrandere hoofden tot nadenken werden gebracht, terwijl geest en gevatheid de gesprekken kruidden, die onvermijdelijk op elke lezing of voordracht volgden. Dus droegen de nu met zorgvuldig gestopte kousen bekleede beenen, verstandiger hoofden dan te voren, en bedekten de keurige japonnetjes warmer harten, waarin edeler voornemens hadden post gevat, en de handen, die naald en vingerhoed terzijde legden voor pen, atlas en woordenboek, werden beter geschikt mee te werken in het groote arbeidsveld der wereld, hetzij hun bezigheid in het verzorgen van een wiegekind of in het verplegen van zieken zou bestaan.

Op zekeren dag ontstond er een levendige gedachtenwisseling over „beroepen en bezigheden voor vrouwen." Tante Jo had over dit onderwerp iets voorgelezen, en vroeg nu elk der twaalf om haar heen zittende meisjes, wat zij van plan was te doen, wanneer zij het College had afgeloopen. De antwoorden luidden als gewoonlijk: Onderwijzeres worden, moeder helpen in de huishouding, in kunst of voor doctores studeeren enz., maar bijna allen eindigden met: „totdat ik trouw."

„Maar als je niet trouwt, wat dan?" vroeg tante Jo, die zichzelf weer jong begon te gevoelen, bij het luisteren naar de openhartige antwoorden en het zien der peinzende, vroolijke of levendige gezichten.

„Oude vrijster worden, denk ik. Akelig, maar onvermijdelijk, omdat er toch al zooveel overcomplete vrouwen zijn, antwoordde een vroolijk blondje, veel te aantrekkelijk om zich voor zoo'n eenzaam bestaan bevreesd te maken, tenzij ze het zelf verkoos.

„Het is altijd genoeg er zich op voor te bereiden en zich tot nuttige, niet overcomplete vrouwen te vormen. Deze laatste klasse bestaat, tusschen twee haakjes, grootendeels uit weduwen; jullie behoeft dit dus niet als een hatelijkheid op het oude vrijsterschap te beschouwen."

„Dat is ten minste één troost. Oude vrijsters worden niet half zoo meer bespot als vroeger, sedert er verscheiden

Sluiten