Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over te denken, maar pakken met vuur aan, wat de plicht hen gebiedt."

„Wij zullen ons best doen, mevrouw," beloofden de meisjes hartelijk en ze stapten met hun werkdoosjes weg, gevoelende dat, al werden zij ook nooit Elizabeth Brownings of George Eliots, zij toch edele, nuttige en onafhankelijke vrouwen konden worden en zich een of anderen schoonklinkenden titel konden verwerven van de lippen der hulpbehoevenden, een schooner titel dan eenige koningin verleenen kon.

HOOFDSTUK XVIII.

EXAMEN-DAG.

De klerk van het weer houdt oogenschijnlijk veel van jongelieden en zendt op examen-dagen zoo dikwijls zonneschijn als hij kan. Een bizonder verkwikkend zonnetje scheen dan ook over Plumfield, toen deze belangrijke feestdag aanbrak, met zijn gewonen aanhang van rozen, vruchten, in het wit gekleede meisjes, van vreugde stralende jongens, trotsche vrienden en statige onderwijzers, vol gerechtvaardigde voldoening over den jaarlijkschen oogst. Daar het Laurence-College een gemengd was, zette de tegenwoordigheid van jonge vrouwen onder de studenten aan zulke feestelijkheden een bevalligheid en levendigheid bij, die geheel ontbreekt, waarde schilderachtige helft der schepping alleen als toeschouwsters verschijnt. Handen die de bladen van geleerde boeken omsloegen, bezaten ook de vaardigheid, om de zaal met bloemen te versieren; door studie vermoeide oogen, straalden met warme gastvrijheid de aankomende gasten tegen, en onder het witte neteldoek joegen de harten even vol eerzucht, hoop en moed, als dis welke onder het laken van de heerschende sexe klopten.

Het Collegegebouw, Parnassus en Plumfield, wemelden

Sluiten