Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wat voor kwaad, Dan?"

„Dat gaat je niet aan. Jongens mogen niet nieuwsgierig zijn."

„Maar ik wou het toch zoo erg graag weten. Toe, biecht nu eens eerlijk op, omdat ik je ouden speelmakker ben en zooveel belang in je stel. Want dat heb ik altijd gedaan. Ik ben verzot op avontuurlijke dingen, en zal zwijgen als een mof, als je 't niet bekend wilt hebben."

„Ja?" en Dan keek hem aan, alsof hij zich trachtte voor te stellen, hoe het jongensgezicht veranderen zou, wanneer hij plotseling de waarheid hoorde.

„Ik wil er een dubbelen eed op doen, als je 'l verlangt, 't Zal stellig de moeite waard zijn en ik ben erg benieuwd het te hooren."

„Je bent zoo nieuwsgierig als een meisje. Erger dan sommige. Josie — en Betsy hebben mij nooit zulke vragen gedaan."

„Omdat zij geen belang stellen in standjes en zulk soort dingen; meisjes houden meer van die mijngeschiedenis, van heldendaden en zoo wat. Ik ook wel, en ik ben verbazend trotsch op je; maar ik kan aan je oogen zien, dat er iets anders aan is voorafgegaan, en ik heb mij vast voorgenomen uit te vinden, wie Blair en Mason zijn, en wie geraakt werd, wie op den loop ging en de heele rest."

„Wat!" riep Dan, op een toon, die Ted deed opspringen.

„Ja, je hebt er in je slaap over liggen mompelen, en Oom Laurie verwonderde er zich altijd erg over. Ik ook wel, maar het kan mij ook verder niet schelen, als je het je niet herinneren kunt of wilt."

„Wat heb ik nog meer gezegd! Vreemd, de dwaasheden die iemand kan uitkramen, als hij niet goed bij zijn hoofd is."

„Dat is alles wat ik heb gehoord; maar het klonk nogal interessant, en ik zei het maar, omdat ik dacht, dat het je geheugen wat zou opfrisschen,-' zei Ted, zeer beleefd; want Dan fronste onheilspellend de wenkbrauwen.

Dit antwoord deed hem wat minder donker kijken, en na een blik op den jongen, die van ongeduld zat te draaien op zijn stoel, vatte Dan het voornemen op, hem met scheeve voorstellingen en halve waarheden om den tuin

Sluiten