Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elkander thans tamelijk goed begrepen hebben en dat wij wijs zullen doen als wij een weinig rust nemen; wij weten niet wat de morgen ons brengen zal."

„Ja, laten wij gaan slapen," zeide Valentin, „ik voor mij moet met zonsopgang op weg."

„Uwe paarden zijn gereed."

„Laat die maar rusten, wij hebben ze niet noodig, een spoor volgt men het beste te voet."

„Gij hebt gelijk, een man te voet kan overal door."

Na nog een paar woorden gewisseld te hebben, stonden allen op, om zich naar hun bed van droge bladeren te begeven. Don Miguel greep Valentin met drift bij den arm en hield hem tegen.

„Vriend," zeide hij met een diep bewogen stem, „geef mij mijne dochter terug." . „

„Ik zal u haar teruggeven," antwoordde de jager, „ofsterven.

De hacendero deed een paar stappen om zich te verwijderen, maar keerde andermaal naar den Franschman terug.

„Zorg voor mijn zoon," zeide hij met een halt gesmoorde stem.

„Wees volkomen gerust, vriend," antwoordde de jager.

Don Miguel drukte hem met warmte de hand, zuchtte diep en verwijderde zich. , .

Eenige minuten later lagen al de gasten der téocali in diepe rust, uitgezonderd de schildwachts, die waakten voor het welzijn van allen.

X.

DE WITTE-GAZELLE.

Het voorstel van den Roode-Ceder was te veelbelovend, dan dat de vrijbuiters een oogenblik zouden hebben geaarzeld om het aan te nemen.

Dit kan nader blijken uit het volgende:

Sedert de laatste jaren, was er in de prairiën van het Verre Westen een man verschenen, die, aan het hoofd van vijftig of zestig vastberaden gezellen, zich voorstelde om al de fortuinloopers, vrijbuiters en roovers, zoo blanken als Indianen, te beoorlogen en uit te roeien, zoodat het hun schier onmogelijk was geworden hun oude bedrijf ongestraft voort te zetten.

Op eigen gezag had deze man zich tot verdediger opgeworpen der karavanen die de woestijn doortrokken, en tot beschermer der pelsjagers en strikkenzetters, die thans niet meer konden geplunderd of aangevallen worden, zonder hunne schade door den onbekenden vergelder te zien stralfen en wreken.

Deze staat van zaken was voor de roovers onhoudbaar; er

Sluiten