Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor ik geheel tot mij zeiven kon komen, toen ik ten slotte tot mijne verbazing bespeurde, dat ik te midden der Alexandrijnsche bibliotheek in een onmetelijken oceaan van boeken gevallen was. Duizenden deelen rolden over den grond en te midden van de verwoesting van dat gedeelte van het gewelf, waar mijn wagen doorheen gekomen was, zoodat voor eene korte poos mijn voertuig en ik onder een berg van geleerdheid begraven waren.

Intusschen spande ik alles in om mij hieruit te redden, en schreed met groote bewondering door de ruime zalen der heerlijke bibliotheek. Aan beide zijden ontdekte ik tallooze deelen en geschriften uit overoude tijden en al de wetenschap der Antidiluviaansche wereld. Hier vond ik Hermes Trismegistus en eene reeks oude wijsgeeren, over de politiek en leeringen dier dagen redetwistende. Ik schonk hun onuitsprekelijk genoegen door hun in een paar woorden al de ontdekkingen van Newton mede te deelen en de gansche wereldhistorie sedert hun tijd kortelijk te vertellen. Daarentegen vertelden deze oude heeren mij duizenden dingen uit den overouden tijd, waar sommige onzer oudheidkenners ik weet niet wat voor gegeven zouden hebben om ze te hooren.

Kortom, ik gaf de noodige bevelen dat de bibliotheek bewaard bleef, en ik vatte het plan op, zoodra alles in Engeland zoude aankomen, daarvan een geschenk te maken aan de Koninklijke Maatschappij, tegelijkertijd met Hermes Trismegistus en een half dozijn oude wijsgeeren.

Ik liet eene bijzonder mooie kooi maken, waarin ik deze buitengewone schepselen plaatste, en hen met brood en honing voedde, daar zij in eene soort van zielsverhuizing schenen te gelooven en volstrekt geen vleesch wilden nuttigen. Hermes Trismegistus in het bijzonder zag er van hen allen het meest ouderwetsch uit, met een baard, die zeker wel een meter lang

Sluiten