Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit zijn droom wekte, en zou heel graag meteen vluggen sprong de trap zijn afgevlogen, maar hij zag wel, dat dit niet ging en dat hij nu antwoorden moest.

„Vergeef mij," zei hij schuchter, „dat ik zoo vrij ben geweest in uw huis door te dringen; ik sta hier voor deze schilderij en het wil mij niet duidelijk worden, waar ik die vroeger gezien heb. Zij komt mij toch zoo geheel bekend voor."

„Waar zoudt ge ze ooit hebben kunnen zien?" antwoordde mijnheer Androw, „daar ge hier nog nooit geweest zijt en, naar het schijnt, uw vaderland hier ver vandaan is ?"

„O, wat dat betreft," ging Cuff voort, „ik ben evengoed een Duitscher als u er een is, en mijn kleur is slechts kunstmatig aangebracht. Maar ik had u dat eigenlijk niet moeten zeggen, want het is mij streng verboden; en wanneer mijn meester het wist, zou ik stellig zware straf krijgen. Ik verzoek u daarom dringend, mij niet te verraden."

„O," zei mijnheer Androw, „daarop kunt ge gerust zijn; uw meester is niet een van mijn vrienden, aan wien ik misschien een geheim vertellen zou; maar vertel mij eens, waar komt gij dan vandaan, als gij dan toch een Duitscher wilt zijn?"

„Dat kan ik u niet zeggen," antwoordde Cuff; „ik kwam als een kind van drie jaar bij een paardrijdersgezelschap; maar wie mijn ouders waren en waar ik geboren ben, dat heeft men mij nooit gezegd, en zoo dikwijls ik daarnaar vraagde, heeft men mij met slaag bedreigd."

„En waarom zijt ge juist in dit huis binnengekomen?"

„Ook dat kan ik u niet zeggen. Ik ging door de

Sluiten