Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ondeugend meisje," zei ze, „waarom luister je niet naar Moeder. Daar kwam zoo'n leelijke bunzing aan, als die je te pakken krijgt, ben je er geweest."

Witje lachte wat ongeloovig. Ze had wel een bruin dier in de verte gezien, maar dat zag er niets kwaad uit. Moeder was ook zoo bespottelijk bang!

Zoo gingen verscheidene dagen voorbij en nu de kleintjes wat ouder werden, mochten ze zich 's avonds, als alles rustig was in de duinen, wat meer bewegen. Ze mochten dan een eindje verder van het hol af gaan en zich te goed doen aan allerlei lekkers, gras en bloemen.

Sluiten