Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe harder het ongelukkige ventje worstelde om los te komen, hoe nauwer de strik om zijn halsje sloot.

Een oogenblik stonden allen doodstil van den schrik.

Toen begonnen de broertjes mee te jammeren en te huilen, maar Witje huilde niet. Ze dacht even na en zei toen zoo bevelend ze kon:

„Kleintje beweeg je niet meer, lig doodstil, anders stik je. We zullen zien, je te helpen."

Maar dat was gemakkelijker gezegd, dan gedaan, ze konden hun pootjes niet tusschen het nekje van Kleintje en het koperdraad krijgen, dat om zijn halsje was dichtgetrokken.

Sluiten