Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude echtpaar zag met innig meelij neer op het arme meisje, — zij moest eerst maar eens goed uitschreien, — dat zou ontspanning geven.

„Nu moet ge uw best doen om wat te bedaren," sprak de boerin na eenige oogenblikken, „wij willen u gaarne helpen en troosten, als we kunnen, maar dan moeten we toch eerst weten waarom ge zoo bedroefd zijt."

Treeske trachtte zich te bedwingen, zij voelde den beschermenden arm der oude boerin om hare schouders, en met het moede hoofd tegen haar aangeleund, begon zij haar droevig verhaal. Zij vertelde van vader en moeke, van Jan, het broertje, dat zij zoo innig liefhad, hoe zij bij tante Trui was gekomen. „Tante heeft nooit van ons lief moeke gehouden," klaagde zij; „ik lijk op moeke, daarom vond tante het naar, dat zij mij in huis moest nemen, — ik was dikwijls zoo bedroefd, omdat ik voelde dat tante me niet liefhad; met Kerstmis scheen alles beter te gaan, maar in den laatsten tijd is er weêr een of ander gebeurd, ik weet niet wat.... o, nu komt het verschrikkelijke van de laatste dagen!" — zij vertelde met bevende stem alles wat er was gebeurd, — „ik spreek de waarheid," riep zij uit met angstigen blik op de boerin, „tante wilde mij niet gelooven,.... ik zou onmogelijk iets kunnen wegnemen wat mij niet toebehoort!... 't hielp niets wat ik zeide .... ik kon het niet verdragen dat ik voor een dievegge werd aangezien, daarom ben ik weggeloopen in den vroegen morgen om ergens anders werk te zoeken.... Nu zullen ze het allemaal weten, boer Roesting en zijn vrouw, en

Mientje, de dominee en zijn zuster, tante zal het hun

vertellen, ze zullen het wel niet van me kunnen gelooven, maar toch, 't geld is weg, en niemand anders is in de kamer geweest!... Niemand zal me in huis nemen, want

ik heb geen getuigen daarom kon de boerin van

Zonnehoeve me ook niet houden o, wat moet ik

doen .... ik weet geen raad!" ...

De boerin had herhaaldelijk een traan weggewischt onder Treeske's droevig verhaal, ook de boer was er zeer door getroffen; „komaan," zeide hij, „wij zullen het hierbij laten,

Sluiten