Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar geciteerd, p. 676—677. — Tegen deze onderscheiding A. v. Kries, Lehrb. des Deutschen Strafproz.rechts (1892) p. 422— 425, wiens bedenkingen, voorzoover juist, m. i. echter niet de onderscheiding zelf treffen, maar opvattingen van sommigen, die van haar kunnen worden afgezonderd.

b. De hierboven aangeduide dubbelzinnigheid van het woord „vonnis" geeft m. i. van de door Garsonnet (geciteerd hiervóór sub no. 8) § 1048 p. 410—411 aangeroerde kwestie betreffende de „jugements proprement dits" tegenover de „actes judiciaires" de verklaring en de oplossing tevens. Men heeft bij z.g. dicta ter rolle, als door Garsonnet t. a. p. bedoeld, niet te doen met daden van voluntaire jurisdiktie; ze bebooren tot de eigenlijke rechtspleging, als betreffende de administratie van het proces; maar het zijn geen „jugements proprement dits", inzoover ze niet bevatten een vaststelling der rechtsverhouding van partijen: „ils ne jugentpas". (Ygl. het citaat hieronder sub e van Garsonnet zelf). Onze rechtstaal begrijpt ze ook niet onder den term „vonnissen", zoodat ze niet appellabel zijn, volgens sommigen zelfs niet vatbaar voor cassatie (zie op artt. 54 no. 5, 69 en 95 R. O.). Ygl. hieromtrent Faure, Proc.recht II, 4e ed. p. 188 en het daar geciteerde arrest H. R. 16 Juni 1848 W. 953, R.spr. 31 § 35, v. d. Hon. B. R. 10 p. 19. Overigens ligt het onderscheid tusschen de hier bedoelde dicta en „praeparatoire vonnissen of bevelschriften" hierin, dat op de eerste de definitie van art. 46 Rv. niet toepasselijk is. Het onderwerp der beslissing is hier niet een maatregel tot instruktie van het geding.

c. Uit het vorenstaande blijkt dat bij het bezigen der benaming „vonnis" ook voor daden van voluntaire jurisdiktie, hoewel in onze rechtstaal niet ongebruikelijk (vgl. Faure 1.1. p. 186—187), deze term een nog ruimer beteekenis heeft dan waarop hierboven sub a is gedoeld, bij de vermelding van praeparatoire en interlocutoire vonnissen. De laatste kunnen echter ook voorkomen bij de voluntaire jurisdiktie, zie een voorbeeld (bij homologatie van een akkoord), in de procedure beslist door het hieronder sub f geciteerde arrest H. R. 17 Okt. 1895 W. 6722.

Sluiten