Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

luistervink te spelen, toen de naam van Godelieve haar trof.

0, nu kon zij gerust blijven en hooren wat er gezegd werd!

Meenden zij dat Godelieve zóó ziek was?

— Je hadt niet mogen weigeren", hoorde zij tante Gonda zeggen op den haar eigen zakelijken toon. „Het was Christenen ridderplicht. Mocht iedereen dat zoo duidelijk gevoelen als wij beiden."

Zij gingen de kamer dieper in.

Ridder Dagobert opende de deur voor tante Gonda

Roswitha kon niets meer verstaan en luisterde ook niet meer: Godelieve vroeg om te drinken.

De compressen hadden goed gedaan. Godelieve was veel rustiger. Zij dronk en sliep weer in.

Roswitha had moeite dat ook niet te doen. Zij moest al meer tegen den slaap vechten, de oogen groot open.

Wat zij zooeven vluchtig had gezien en gehoord, zonk weg, wischte uit door niet langer af te weren slaap.

Alles al stiller om haar heen. Godelieve die haar niets meer te doen gaf....

Zij hoorde als in een droom jonkvrouw Gonda's: „Je hebt het héél lang uitgehouden, kind." Zij het zich naar haar kamer en te bed brengen zonder op te waken. Daar was verstoring noch overgang tusschen haar loopend en haar liggend verder slapen.

Sluiten