Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rollen laken lagen er opgestapeld van de gloeiendste kleuren tot de glanzendste donkere. In de rondte hingen mantels en bovenkleeren, verschillend van snit en lengte, en van de dichtste en dikste stof tot de fijnste en soepelste toe.

Roswitha trad voor de toonbank aangetrokken door een sierlijken mantel met kap van donkerblauw laken en donkerroode voering. Die zou Godelieve goed staan, zou passen bij haar

blonde blankheid.

Zij zal er als een heilige uitzien," zeide zij halfluid tot

haar vader, die haar lachend toeknikte en daarna een der volgers

van gravin Bernsdorff wenkte om het kostbare stuk in ontvangst

te nemen. Op verzoek van Roswitha waren noch Wolf noch

Hendrik, noch een der hunnen meegegaan. Niemand van den

Valkenburcht mocht vóór het uitdeelen der geschenken iets

daarvan vermoeden!

Voor Janna's kleed werd een bruin wollen stof gekozen.

De gordel voor tante Gonda kostte meer moeite.

De welbespraakte Brabanter, die voorwerpen van Vlaamsche kustnijverheid in moeielijk te verstaan Duitsch aanprees met onvermoeide rapheid van tong en arm, en wiens tent stond naast die van den lakenhandelaar, had al onder het onderhandelen met dezen zijn mooiste waar uitgespreid en getracht hun

aandacht te trekken.

Roswitha's oogen dwaalden van het eene fijne kunstig bewerkte sieraad naar het andere.Zelfs de gravin scheen besluiteloos. Op de markt ontstond gedrang.

Van den kant van het keurbisschoppelijk paleis reed aan een troep ruiters in gestrekten draf, de speren hoog, borstkurassen

en helmen blinkend.

Voor het raadhuis splitsten en verdeelden zij zich. In kleine

groepen ging het de verschillende straten in.

Gemompel. Vele stemmen spraken dooreen, luider en luider. De poortklok — het sein om de poorten te sluiten — begon te luiden.

Sluiten