Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Roswitha!"

Het was haar vaders stem. Hij was den hond gevolgd. Hij zocht haar.

Snel liep zij op hem toe.

— Dat was geen vroolijke thuiskomst voor je, kind. Godelieve is ons ontsnapt....

Zij was mij toevertrouwd,' vervolgde hij, ernst en weemoed in zijn toon.

— Hij laat haar niet gaan! juichte het in Roswitha.

In den middag van den volgenden dag reed ridder Dagobert naar het klooster.

Hij kwam den ochtend daarop terug — zonder Godelieve.

Godelieve had geweigerd mee te gaan en de abdis had haar weigering ondersteund.

Ridder Dagobert was nog onder den indruk van zijn ontmoeting met Godelieve.

— Een nobel gemoed, Roswitha. Een vriendin zooals ik die wensch voor mijn dochter. En die ik hoop voor haar te behouden."

Sluiten