Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sloeg ver af. Zij was te dommelig om de slagen te tellen. In haar kamer was het niet donker meer. Op straat was het stil. Zij keerde zich om in de donzen warmte, die haar zachtkens weer meetrok naar het land der droomen.

Zij was op den Valkenburcht, in het dorp. En hoorde een bekende stem.

De stem klonk door de stilte

Goverts stem!

Zij was het bed uit, op de voetbank en rukte het venster open.

Goverts stem! Govert, die twist had gezocht in het dorp vóór de herberg, die daarvoor was gestraft en later ontslagen!

Zij hield zich aan de tralies van het venster vast, onbekwaam te ordenen wat haar bestormde. Zij wilde roepen, een teeken geven met de hand, maar het was al te laat. Zij hoorde geluid van voeten die zich verwijderden. Nu sloegen zij den hoek om.

Sedert al die dagen het eenige bekende onder al dat vele onbekende! Iets dat wellicht tot een spoor kon leiden!

Het moest vroeg in den morgen zijn. De maan kwam laat op.

Zoolang zij Goverts stem had gehoord, meende zij een draad in handen te hebben. Zij poogde dien vast te houden en te vervolgen.

Wolf vertrouwde Govert niet

Bij wien had hij dienst gezocht na zijn ontslag ?

Kon hij heulen met de in duister schuilende vijanden van haar vader?

Zij zou er voor zorgen dat Jodocus zijn kamer niet verliet noch naar beneden ging voordat zij hem had gesproken.

Wellicht kon hij iets van Govert uitvinden. Zij zou hem nauwkeurig beschrijven.

Zij stond op om bij tijds gereed te zijn als zij hem zijn kamer zou hooren uitgaan; waschte en kleedde zich in haar jongenspak, de lange haren in twee stijve vlechten om het hoofd

Sluiten