Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXX.

Roswitha opende de oogen en wist niet waar zij was.

In stille diepe ruimte zacht roodende schijn van licht dat zij niet zag. De omtrek van een gestalte aan haar voeteneind

Later op nieuw een wakker worden, het donkere en het zachte roode licht weg in blauwend waas van ochtend.

En weer het behagelijk terugzinken in droomloozen weldadigen slaap, waardoor geen geluid, geen beweging van buiten, noch zorg noch angst van binnen drong.

Het was bij die eerste felle koorts gebleven, maar haar uitputting daarna was zoo groot geweest, dat meester Antonius groote omzichtigheid en volkomen rust had geboden.

Dichtbij had de slag geraasd en was de beslissing gevallen tusschen Keizer en rebellen. Lang nog moest alles daarvan verborgen voor haar blijven, alle ontroering vermeden worden.

Zeven dagen waren sinds verloopen.

Roswitha begon nu in een droomerig half ontwaken bewegen te zien van personen en omtrekken van voorwerpen.

Eindelijk op een ochtend een vriendelijk lief gezicht onder witten hoofdband en zwarten hoofddoek boven breeden witten kraag en zwart nauwsluitend kleed.

Een flauwe herinnering.... Godelieve...., de eerwaarde zusters da&r

Was zij in het klooster aan den Rijn?

Nog dien zelfden dag een verder en helder ontwaken.

En weer een gelaat....,

Vader Hubertus.!

Hij zat voor haar bed, een en al verwachting en bemoediging, zóó onbewegelijk dat zij meende nog te droomen, de hand uitstrekte en die op de mouw van zijn pij legde.

Eerst toen werd het haar duidelijk dat het geen droom was.

Sluiten