Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van hun mollengang gebruik maken zooveel zij willen! Zij kunnen er enkel door gewaarworden dat wij niet te veel hebben beweerd en dat alle kans voor hen en hunne partij verkeken is. Willen zij er het leven afbrengen en den Keizer gunstiger stemmen, zoo staan uitlevering en overgave voor de deur."

Roswitha had geluisterd. Wat de sprekenden niet beoogd hadden, was gebeurd.

Zij was op en stond voor hen.

— Wanneer door die gang boden kunnen gaan en komen, kan men vader ook daardoor buiten het bereik van de belegeraars brengen," bracht zij uit.

— Niet zoo dom, jonkvrouw! De in 't nauw gebrachten zullen ridder Dagobert uitspelen ter verkrijging van gunstiger voorwaarden," lachte Jodocus.

Zijn lach klonk Roswitha gedwongen, en er op berekend om haar gerust te stellen.

Vader Hubertus knikte herhaaldelijk om kracht bij te zetten aan Jodocus' woorden, maar dat het door haar geopperde ook zijn onrust had gewekt, was haar duidelijk.

Tegen het vallen van den avond kwamen de uitgetrokkenen terug.

De uitval was afgeslagen.

Roswitha bleef graaf Bernsdorff aankijken toen hij het haar meldde.

— Niets verder," vervolgde hij, haar gedachten radende.

Zij trad op hem toe, stak haar arm door den zijnen en

deed hem neerzitten. Hij was verhit en vermoeid.

Zij gespte hem halskraag en helm los, zooals zij bij haar vader zou doen, en hij het zich die kinderlijke zorg welgevallen.

— De belegerden hebben bemerkt dat zij ons niet kunnen verschalken," zeide hij na eenige minuten. „Dat geeft ons moed, en ontmoediging aan hen. Een stap in de goede richting, kind. En morgen laat i k, graaf Bernsdorff, als gevolmachtigde van den Keizer op nieuw in naam van Zijne Majesteit den burcht

Sluiten