Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,nee, die wil ik ook niet." De hofdame hield de jurk stevig vast: een oogenblik later had ze een klein lapje groene stof tusschen hare vingers en de jurk was het raam uit.

Prinsesje rolde op den grond van 't lachen, vooral toen ze het beteuterde gezicht van de hofdame zag.

„Maar kind," vroeg de hofdame, „welke jurk wil je dan aan?"

„Ik wil er heelemaal geen!"

Meteen kwam het kamermeisje ademloos binnenhollen.

„Al de jurken van de prinses zijn verdwenen!" riep ze.

„Nu keek prinsesje toch een beetje verschrikt, maar dadelijk lachte ze weer. Ze had een mooie onderjurk aan, en in de stad waren winkels genoeg, waar een jurk voor haar gekocht kon worden.

De koningin kwam binnen; ze begreep niet, waarom haar dochtertje haar niet goeden morgen kwam zeggen. En toen ze Augusta nog in haar onderjurk zag, begreep ze er heelemaal niets van.

De hofdame vertelde, wat er gebeurd was; het kamermeisje was dadelijk de kamer uitgegaan, toen de koningin binnenkwam; dat hoorde zoo bij de etiquette. De koningin vond het een vreemd verhaal, maar omdat ze heel verstandig was, besloot ze af te wachten, wat er verder gebeurde.

„Ga nu maar eerst ontbijten", zei ze tegen 't prinsesje en aan de hofdame vroeg ze, wat nieuwe jurken voor prinses Augusta te willen laten komen uit een winkel in de stad.

De hofdame bracht de boodschap over aan het kamermeisje; het kamermeisje zei 't weer aan de opperlakei; en deze eindelijk aan een boodschappenlakei, die toen op een drafje wegliep.

Prinses „Ik-wil-niet" zat met hare gouvernante aan de

Sluiten