Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sesje greep naar een witte jurk uit de doos, maar ook deze kromp in, zoodra ze hem aanraakte.

De gouvernante schudde het hoofd; ze was bleek van schrik; maar t prinsesje stampvoette en schopte de doos met jurken door de kamer.

Juist kwam de koningin binnen, en toen de gouvernante vertelde, wat er gebeurd was, ging ze naar haar dochtertje toe. „Och, arm kindje," zei ze, „hoe kan je ook zoo wezen? Zeker wil een of andere toovenaar je straffen, of..." De koningin zweeg... ze kreeg zoo haar eigen gedachten van wat er gebeurde, en die gedachten waren niet zoo heel ver van de waarheid. Ze wilde prinsesje een zoen geven, maar Augusta was zoo boos, dat ze hare moeder wegduwde. Ze zei niets, maar ze dacht: ,,Ik wil moeder geen zoen geven!" £n de koningin voelde zich achteruit getrokken, ze kon haal kind niet meer naderen. Ze kreeg tranen in de oogen en toen prinsesje dat zag, had ze erg veel spijt, maar ze deed net, of ze er niets van merkte.

"Ik wou graag uit rijden," zei ze, „met m'n mantel aan," voegde ze er gauw bij, want ze bedacht, dat ze geen jurk aan had en er ook geen aa:n kon krijgen.

De gouvernante wou al om het kamermeisje schellen, maar de koningin wenkte. „Nee juffrouw," zei ze ernstig, >>Augusta moet hare lessen hebben, net als gewoonlijk."

De gouvernante boog. Augusta trok een pruillipje, maar ze durfde niets zeggen en volgde de gouvernante naar de leerkamer.

De gouvernante zette haar bril op en zocht in haar aanteekenboekje; „we beginnen met geschiedenis", zei ze.

Augusta knikte eventjes; ze had hare geschiedenisles niet

Sluiten