Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nu weten, dan zou je hier niet bij Kees onder de pereboom zitten."

Kees maakte mooie kringetjes van blauw-witten rook en keek toen strak op het vurig puntje van de sigaret. De jongens staarden hem aan met open mond.

„De zaak is, dat jullie gauw naar huis moet. 'k Wou je dag niet bederven en je moest toch eten en uitrusten ook. Maar nu we klaar zijn, moeten we jullie zien weg te krijgen."

„Is het dan toch waar? Is het..."

„Ja, 't is zoo'n beetje aan de gang, denk ik. Maak je nou maar niet bang; we zitten hier veilig. Maar je ouders weten 't niet."

Frits' lippen beefden. Hij wou al naar z'n fiets. Hij begreep niet wat er eigenlijk aan de hand was, maar

„Maar 'k weet niet precies waar we zijn?" bracht Ko er uit.

„Ik wel," zei Kees, „en 'k zal zorgen, dat je op den grooten weg naar M. komt."

„Zijn we hier dicht bij de grens? Ik dacht, dat we er nog ver af waren."

„Kijk," zei Kees. „Hier zitten we nog in Holland. Maar deze borden en de aardappels en zoo heb ik uit België gehaald. De grens loopt dwars door de tuin vlak achter de schuur. Dus, een beetje dicht bij zijn we hier wel. En 't gekste is, dat we eerst nog verder over de grens moeten

Sluiten