Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om heelemaal open te gaan. De vrouw had haar vrijen linkerarm voorzichtig om Frits geslagen en keek als een moeder op hem neer. Ze beschermde nu twee slapende kinderen en vergat in haar zorgen een oogenblik haar ellende.

Ko zat stil in 't hoekje. Vermoeidheid en slaap konden hem alleen bleek maken ; z'n aandacht bleef bij 't snelle gaan van de auto, de militaire auto, die immers woest mocht rijden.

Hu, wat ging het er door! Het breede lichtvlak sneed ver vooruit de duisternis open. Huizen en boomen, nauwlijks in de verte ontdekt, verdwenen al weer als schimmen in de schemering ter zijde. In een dorpje deinden ze met iets minder vaart over de oneffen bestrating, en gleed het licht onderzoekend langs de witte muren met reeds gesloten luiken. Luider raasde hier de motor en joeg verschrikking door de stille straatjes.

Maar dan waren ze weer buiten en tevreden snorde de auto regelmatig voort. De sterke veeren wiegden de reizigers en de zachte bekleeding van 't rijtuig scheen de vermoeidheid uit hun leden weg te trekken.

Vóór Ko 't nog recht beseffen kon, waren ze de stad al genaderd. Met verbazing zag hij de brug al opduiken en dadelijk daarop reden ze de stad binnen. Hij noemde den chauffeur het adres van Frits en twee minuten later waren ze thuis.

Frits was nog niet heelemaal wakker toen hij al

Sluiten