Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Michael Strogoff sloeg aan, verliet oogenblikkelijk het keizerlijk vertrek, en eenige oogenblikken daarna, het Nieuwe Paleis.

„Ik geloof dat ge gelukkig in uwe keuze geweest zijt, generaal," zeide de czaar. .

„Ja, Sire," antwoordde generaal Kissoff, „en uwe Majesteit kan verzekerd zijn dat Michael Strogoff alles zal doen wat een man vermag."

„Het is een man inderdaad," zeide de czaar.

IV.

Van Moskou naar Nijni-Novgorod.

De weg, dien- Michael Strogoff tusschen Moskou en Irkoetsk ging afleggen was een afstand van vijf duizend twee honderd wersten (5-523 kilometers). Toen er nog geen telegraaf tusschen het Oeralgebergte en de oostelijke grens van Siberië bestond, werd de dienst der dépêches door koeriers verricht, waarvan de snelste achttien dagen noodig hadden om zich van Moskou naar Irkoetsk te begeven. Doch dit was eene zeldzaamheid, en die reis door Aziatisch-Rusland duurde gewoonlijk vier a vijf weken, ofschoon alle middelen van vervoer ter beschikking dezer gezanten van den czaar gestéld waren.

Als een man, die noch de koude, noch de sneeuw vreest, had Michael Strogoff liever in het ruwe winterseizoen gereisd, waarin men over den geheelen weg van sleden kan gebruik maken. De moeielijkheden aan de verschillende wijzen van verplaatsing verbonden, zijn dan ten deele minder geworden, doordat de onmetelijke steppen door de sneeuw effen gemaakt zijn. Geene wateren meer om over te trekken. Overal de bevroren vlakke waterspiegel, waarover de slede gemakkelijk en snel glijdt. Wel zijn in dit jaargetijde misschien zekere natuurverschijnselen te vreezen, zooals voortdurende dikke mist, buitengemeen strenge koude, lange en vreeselijke sneeuwjachten, waarin soms geheele karavanen omkomen. Het gebeurt ook wel dat wolven, door den honger gedreven, de vlakte bij duizenden bedekken. Doch beter zou het geweest zijn deze gevaren te loopen, want in dien harden winter zouden de Tartaarsche overweldigers zich bij voorkeur in de steden gelegerd hebben, zouden hunne stroopers niet de steppen afgeloopen hebben, zou elke troepenbeweging ondoenlijk geweest zijn, en zou Michael Strogoff zich gemakkelijk een weg gebaand hebben. Doch hij had noch tijd, noch uur te kiezen. Hoe de omstandigheden ook waren, hij moest er zich in schikken en

Sluiten