Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder den honger, die hem kwelde, zou hij waarschijnlijk tot den morgen door de straten van Nijni-Novgorod gedwaald hebben. Hetgeen hij dus zocht was een avondmaal, eerder dan een bed. Doch beiden vond hij daar, waar het uithangbord „de stad Constantinopel" uithing. De logementhouder gaf hem daar eene vrij goede kamer, schraaltjes gemeubileerd, maar waaraan het beeld van de Heilige Maagd niet ontbrak, noch de portretten van enkele heiligen, voor wie een met goud geborduurde stof tot lijst diende. Eene eend met zuur gehakt gevuld, in dikke room zwemmende, gerstebrood, gestremde melk, fijne suiker met kaneel vermengd, een pot kwass, eene soort bier, in Rusland zeer algemeen, werden hem dadelijk voorgezet, en hij had meer dan noodig was om zijn honger te stillen. Hij verzadigde zich dus en beter dan zijn tafelbuur, die, in hoedanigheid van oud-geloovige, van de sekte der Raskolniks, eene belofte van onthouding afgelegd hebbende, de aardappelen van zijn bord wegwierp en zich wel wachtte suiker in zijn thee te doen. »-,,£»

Toen zijn avondmaal afgeloopen was, hernam Michael Strogoii, in plaats van naar zijne kamer te gaan, onwillekeurig zijne wandeling door de stad, maar hoewel de lange schemering nog voortduurde, verdween de menigte, werden de straten langzamerhand leeg en zocht ieder zijn verblijf op.

Waarom had Michael Strogoff zich maar niet eenvoudig naai bed begeven, zooals het betaamt na den geheelen dag in het spoor doorgebracht te hebben? Dacht hij aan het jonge Lijflandsche meisje, dat gedurende eenige uren zijne reisgenoote geweest was? Niets beter te doen hebbende, dacht hij aan haar. \ieesde hij, dat zij, in die woelige stad als verloren, misschien bloot zou staan aan eene beleediging? Hij vreesde zulks en hij had er reden voor. Hoopte hij haar dan terug te zien, en desnoods haar tot beschermer te dienen? Neen. Haar te ontmoeten was moeilijk. Wat het beschermen aangaat.. . . met welk recht?

Alleen," zeide hij bij zich zelf, „alléén, te midden van dat zwervende volk! En daarentegen zijn de tegenwoordige gevaren niets in vergelijking van die, waaraan zij nog kan blootstaan.

„Siberië! Irkoetsk! Hetgeen ik voor Rusland en de czaai ga beproeven, doet zij voor. ... voor wie? voor wat? Zij heeft het recht om over de grenzen te gaan en het land aldaar is in opstand! Tartaarsche benden loopen de steppen af!.. ..

Michael Strogoff bleef van tijd tot tijd stilstaan en begon na

te denken. ,

Zonder twijfel, dacht hij, is dat reisplan bij haar opgekomen vóór den inval. Misschien is zij zelfs onwetend van hetgeen er omgaat! Maar neen, de kooplieden hebben m hare tegenwoordigheid over de onlusten in Siberië gesproken en zij was

volstrekt niet verwonderd. • ■ • zij heeft zelfs geene enkele uit-

Sluiten