Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Michael Strogoff, zeer gelukkig haar eindelijk weergevonden te hebben, naderde het jonge meisje.

Dit zag hem een oogenblik aan, en haar gelaat werd, bij het wederzien van haren reisgenoot, door een vluchtigen glans opgeklaard. Zij stond instinctmatig op, en als een schipbreukeling, die zich aan een stuk wrakhout vastklemt, ging zij hem bijstand vragen.

Op dit oogenblik tikte de agent Michael Strogoff op den schouder.

„De politiemeester wacht u," zeide hij.

„Goed," antwoordde Michael Strogoff.

En, zonder een woord tot haar te zeggen, die hij sedert den vorigen dag zoo gezocht had, zonder haar gerust te stellen door een wenk, die haar en hemzelf in verdenking had kunnen brengen, volgde hij den agent door de dichte groepen heen.

Het jonge Lijflandsche meisje, hem, de eenige die haar misschien te hulp had kunnen komen, ziende verdwijnen, viel weer op hare bank neer.

Nog geen drie minuten waren er verloopen of Michael Strogoff trad weder de wachtkamer binnen, vergezeld door een agent.

Hij hield zijn podaroshna, dat hem de wegen naar Siberië opende in de hand.

Hij naderde toen het jonge Lijflandsche meisje en haar de hand toereikende, zeide hij:

.„Zuster...."

Zij begreep hem! Zij stond op, alsof eene of andere plotselinge ingeving haar niet toeliet om te aarzelen!

„Zuster," herhaalde Michael Strogoff, „wij zijn gemachtigd om onze reis naar Irkoetsk voort te zetten. Gaat ge mee?"

„Ja, broer," antwoordde het jonge meisje, terwijl zij Michael Strogoff de hand gaf.

En beiden verlieten het politiebureau.

VII.

De Wolga afvarende.

Even vóór twaalf uur deed het geluid der bel van het stoomschip eene groote menigte naar de aanlegplaats bij de Wolga toestroomen. De stoomketels van de Kaukasus hadden voldoende drukking. Uit den schoorsteen ontsnapte slechts een lichte rook.

Het spreekt vanzelf dat de politie het vertrek van de Kaukasus bewaakte, en zich onmeedoogend betoonde jegens de reizigers, welke niet konden voldoen aan de voorwaarden gesteld om de stad te verlaten.

Talrijke kozakken reden heen en weer op de kade, gereed om

Sluiten