Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terstond werden de gelederen der gevangenen op eene ruwe wijze door soldaten doorloopen, die door zweep- en lansslagen deze ongelukkigen dwongen om op te staan en zich rondom het kamp te gaan plaatsen. Een vierdubbele kring van voetvolk en ruiters, achter hen geplaatst, maakte elke poging tot ontvluchten onmogelijk. Het werd dadelijk stil, en op een teeken van Ivan Ogareff, liep Sangarre naar de groep waarin Marfa Strogoff zich bevond.

De oude vrouw zag haar aankomen. Zij begreep wat er zou gebeuren. Een smadelijke glimlach kwam op hare lippen te voorschijn en zich daarop tot Nadia neigende, fluisterde zij haar toe:

„Gij moet mij niet meer kennen, mijn kind! Geen woord, geen gebaar, wat er ook gebeure, hoe zwaar ook de beproeving moge zijn! Het geldt hem, niet mij!"

Op dit oogenblik legde Sangarre, na haar even aangekeken te hebben, hare hand op den schouder der oude vrouw.

„Wat wilt gij van mij?" zeide Marfa Strogoff.

„Kom mee!" antwoordde Sangarre.

En haar met de hand voortduwende, bracht zij haar midden in de afgesloten ruimte voor Ivan Ogareff.

Michael Strogoff keek voor zich, om niet door zijne oogen verraden te worden.

Marfa Strogoff, voor Ivan Ogareff gekomen, ging rechtop staan, kruiste hare armen en wachtte.

„Gij zijt Marfa Strogoff?'" vroeg Ivan Ogareff.

„Ja," antwoordde de oude vrouw bedaard.

„Komt gij terug op hetgeen gij mij geantwoord hebt, toen ik u drie dagen geleden te Omsk ondervraagd heb?"

Neen."

„Dus, weet gij niet dat uw zoon Michael Strogoff, de koerier van den czaar, door Omsk getrokken is?"

„Ik weet het niet."

„En de man, dien gij voor uw zoon meend-et te herkennen aan het posthuis, was dus uw zoon niet?"

„Was mijn zoon niet."

„En sedert hebt gij hem niet meer onder deze gevangenen gezien?

„Neen."

„En indien men hem u toonde, zóudt gij hem dan herkennen?

„Neen."

Op dit antwoord, dat een onverzettelijk besluit aanduidde om niets te bekennen, deed zich een gemompel onder de menigte hooren.

Ivan Ogareff kon een dreigend gebaar niet bedwingen.

„Luister," zeide hij tot Marfa Strogoff, „uw zoon is hier en gij zult hem dadelijk aanwijzen."

„Neen."

„Al de mannen, die te Omsk en te Kolivan gevangen genomen

Sluiten