Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hunner, die zich bij verschillende gelegenheden onderscheiden heeft, als zoodanig zoudt willen aannemen."

„Is het een Rus?"

,;Ja, een Rus uit de Oostzee-provinciën."

„Hij heet....?"

„Wassili Fedor."

Deze balling was Nadia's vader.

Wassili Fedor oefende, gelijk men weet, te Irkoetsk het beroep van geneesheer uit. Het was een geleerd en liefdadig mensch en tevens een moedig, vaderlandlievend man. Al den tijd, dien hij niet aan de zieken wijdde, besteedde hij om de verdediging te regelen. Hij was het die zijne makkers in ballingschap tot samenwerken vereenigd had. De tot dusverre onder de verschillende klassen der bevolking levende ballingen hadden zich zoodanig gedragen dat zij de aandacht van den grootvorst hadden getrokken. In onderscheidene uitvallen hadden zij, met hun bloed, hunne schuld aan het heilige Rusland betaald; het heilige ja, en als zoodanig door zijne kinderen aangebeden! Wassili Fedor had zich heldhaftig gedragen. Zijn naam werd meer dan eens genoemd, maar hij had nooit gunsten noch gaven gevraagd en toen de ballingen te Irkoetsk er over dachten een bijzonder korps op te richten, wist hij zelfs niet dat zij het voornemen hadden hem als hun hoofd te kiezen.

Toen de politiemeester dezen naam voor den grootvorst had uitgesproken, antwoordde deze dat hij hem niet onbekend was.

„Inderdaad," antwoordde generaal Woranzoff, '„Wassili Fedor is een onverschrokken, moedig man. Zijn invloed op zijne makkers is altijd zeer groot geweest."

„Sedert wanneer is hij te Irkoetsk?" vroeg de grootvorst.

„Sedert twee jaar."

„En zijn gedrag ?"

„Zijn gedrag," antwoordde de politiemeester, „is dat van iemand, die zich onderwerpt aan de bijzondere wetten, waaronder hij staat."

„Generaal," antwoordde de grootvorst, „wil hem mij dadelijk voorstellen."

De bevelen van den grootvorst werden uitgevoerd en'nog geen half uur later, werd Wassili Fedor in zij ne tegenwoordigheid binnengeleid.

Het was een man van ten hoogste veertig jaar, kloek, met een streng en treurig gelaat. Men gevoelde dat zijn geheele leven was saamtevatten in dit enkele woord: worstelen; hij had geworsteld en geleden. Zijne gelaatstrekken hadden verwonderlijk veel van die zijner dochter Nadia Fedor.

Meer dan iemand anders was hij door den Tartaarschen inval in zijn teederste genegenheid getroffen, daar hij de grootste hoop van dezen op acht duizend wersten van zijne geboortestad verbannen vader vernietigde. Een brief had hem den dood zijner vrouw bericht en, tegelijkertijd, het vertrek zijner dochter, die van het gou-

Sluiten