Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Xadia liep verwilderd door de benedenzalen, haar makker roepende en vragende om voor den grootvorst te worden gebracht.

Eene deur, die toegang gaf tot eene van licht schitterende kamer, opende zich voor haar. Zij trad binnen en bevond zich onverwachts tegenover hem dien zij te Ichem gezien had, dien zij te Tomsk gezien had, tegenover hem wiens schelmsche hand, een oogenblik later de stad zou overleveren!

,,Ivan Ogareff!" riep zij uit.

De ellendeling sidderde toen hij zijn naam hoorde uitspreken. Was zijn ware naam bekend, dan leden al zijn plannen schipbreuk. Hem bleef slechts eene zaak over: het wezen, dat hem had uitgesproken, onverschillig wie het was, te dooden.

Ivan Ogareff wierp zich op Xadia; maar het meisje plaatste zich met een mes in de hand, tegen den muur, gereed om zich te verdedigen.

„Ivan Ogareff!" schreeuwde Xadia nogmaals, wel wetende dat deze verachte naam haar hulp zou doen toekomen.

„Zwijg!" zeide de verrader.

„Ivan Ogareff!" schreeuwde het onverschrokken meisje voor de derde maal met eene stem, die de haat tienmaal sterker had gemaakt.

Door woede bedwelmd, trok Ivan Ogareff een dolk uit zijn gordel, wierp zich op Xadia en drong haar in een hoek van de zaal.

Het ware met haar gedaan geweest, toen de ellendeling, plotseling door eene onweerstaanbare kracht opgeheven, op den grond rolde.

„Michael," riep Xadia uit.

Het was Michael Strogoff.

Michael Strogoff had het geroep van Xadia gehoord. Door hare stem geleid, was hij tot aan de kamer van Ivan Ogareff gekomen en door de openstaande deur binnengetreden.

„Vrees niets, Xadia," zeide hij, zich tusschen haar en Ivan Ogareff plaatsende.

„Ach!" riep het meisje uit. „neem u in acht, broeder! De

verrader is gewapend!.... Hij ziet goed, hij!...."

Ivan Ogareff was opgestaan en met den blinde gemakkelijk spel meenende te hebben, wierp hij zich op Michael Strogoff. Maar de blinde greep den helderziende met de eene hand bij den arm en, met de andere zijn wapen afwerende, smeet hij hem ten tweeden male op den grond.

Bleek'van woede en schaamte, bedacht Ivan Ogareff zich dat hij een degen droeg. Hij trok hem uit de scheede en ging er weer op los.

Hij ook had Michael Strogoff herkend. Een blinde! Ten slotte had hij slechts met een bhnde te doen! De partij stond schoon voor hem!

Xadia bevreesd voor het gevaar dat haar makker in zoo'n_ongelijke worsteling bedreigde, vloog naar de deur en riep om hulp.

Sluiten