Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelukwenschen met.... de vervulling van .... uw hartsverlangen.

— Wat voor hartsverlangen ?

De vorst ontroerde. Hij meende, gelijk zeer velen in zijn omstandigheden, dat geen sterveling iets zag, iets raadde of iets begreep.

— Wees gerust! Wees gerust! Ik zal geen uiterst delicate gevoelens aanroeren. Ik heb het zelf ervaren, ik weet zeif wat het is, als iemand ..., om zoo te zeggen .... zijn neus in dingen steekt, die hem niet aangaan, zooals het spreekwoord luidt. Ik ervaar dat iederen dag. Ik ben wegens een andere, wegens een ernstige zaak gekomen. Wegens een zeer ernstige zaak, vorst.

De vorst vroeg hem nog eens om plaats te nemen en ging zelf zitten.

— Voor een seconde dan misschien .... Ik ben om raad gekomen. Ik ben zeker een mensch, die zonder praktisch levensdoel is, maar aangezien ik achting heb voor mijzelf en .... voor de daadkracht, waarin de Rus, in 't algemeen

genomen, zoozeer te kort schiet wensch ik mij zelf, mijn

vrouw en kinderen in omstandigheden te brengen in één

woord, vorst, ik kom raad vragen.

De vorst prees met warmte zijn voornemen.

Kom, dat is allemaal onzin, onderbrak de generaal kortaf, — ik wou het niet in de eerste plaats daarover hebben, maar over iets anders, over iets ernstigs. En ik ben namelijk besloten het u te openbaren, Ljev Nikolajewitch, als aan een mensch, bij wien ik van de oprechtheid waarmee gij het zult aanhooren en van de nobelheid der gevoelens zoo verzekerd ben

als als Gij verwondert u niet over mijn woorden,

vorst ?

De vorst luisterde naar zijn gast, indien al niet met bizondere verwondering, dan toch met buitengewone oplettendheid en nieuwsgierigheid. De oude man was wat bleek, zijn lippen trilden soms lichtelijk, het was of zijn handen geen rustige plaats vermochten te vinden. Nog maar enkele minuten zat

Sluiten