Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest, maar zoo iets is niet goed in zulk een ernstig werk, want dat is partijgeest. Waart ge zeer in beslag genomen toentertijd door uw dienst bij .... den keizer ?

De generaal was verrukt. De opmerking van den vorst had door haar ernst en simpelheid de laatste resten van zijn wantrouwen doodgeschenen.

— Charras! O, ik ben er zelf over verontwaardigd geweest! Ik heb hem toen dan ook geschreven, maar.... eigenlijk herinner ik mij nu niet.... Gij vraagt, of ik erg door den dienst in beslag was genomen ? O neen! Ik was tot kamerpage benoemd, maar ik nam het toen zelfs al niet ernstig. Bovendien verloor Napoleon al heel gauw alle hoop om de Russen nader tot zich te brengen, en hij zou dus zeker mij, dien hij uit politieke overweging tot zich getrokken had, vergeten zijn, indien .... indien hij niet persoonlijk van mij had gehouden. Dat durf ik thans gerust te zeggen. En mijn hart neigde zich tot hem. Naar dienst doen werd niet gevraagd, ik moest af en toe in het paleis verschijnen en ... den keizer te paard op zijn wandelritten vergezellen, dat was alles. Ik reed vrij goed paard. Hij reed voor het diner uit, gewoonlijk bestond het gevolg uit Davoust, ik, den mameluk Roestan ....

— Constant, moest de vorst eensklaps zeggen.

— Nee ... nee, Constant was er toen niet; hij was toen met een brief weg .... naar keizerin Josephine, maar in zijn plaats waren er twee ordonansen, enkele Poolsch ulanen ..., nou, dat was het heele gevolg, natuurlijk behalve de generaals en maarschalken, die Napoleon met zich nam om met hen eenig terrein of de opstelling der troepen te bezichtigen, te overleggen .... Het allermeest bevond zich Davoust bij hem; zooals ik hem mij thans herinner, een groot, dik, koelbloedig man met een bril; hij had een vreemden blik. De keizer beraadslaagde het meest met hem. Hij waardeerde zijn verstand. Ik herinner mij hoe ze eens al eenige dagen lang hadden overlegd; Davoust kwam 's morgens en 's avonds, dikwijls hadden zij zelfs verschil van meening gehad; eindelijk was het of Napoleon zou toegeven. Zij waren met hun beiden

Sluiten