Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beter gezegd, hoe ik.... dat sturen van .... den egel.... heb beschouwd ... in dat geval ben ik... in één woord...

Hij was buiten adem en zweeg.

— Nu, ge hebt weinig gezegd, zei Aglaja na vijf seconden.

— Goed, ik wil den egel laten voor wat hij is; maar ik ben erg blij, dat ik eindelijk eens met al die opgehoopte onzekerheden kan opruimen. Vergun mij, dat ik dan ten slotte van u zelf en persoonlijk verneem: wilt ge om mijn hand vragen of niet ?

— God nog toe! ontsnapte aan Lisaweta Prokofjevna.

De vorst sidderde en wankelde terug; Iwan Fjodorowitch

was star van ontzetting; de zusters fronsten de wenkbrauwen.

— Lieg niet, vorst, spreek de waarheid. Ik word wegens u vervolgd met zeldzame vragen; hebben die vragen eenigen grond? Nu!

— Ik heb niet om uw hand gevraagd, Aglaja Iwanovna, zei de vorst, plotseling verlevendigd, — maar.... ge weet zelf hoezeer ik van u houd en in u geloof.... zelfs nu

— Ik heb van u willen weten: vraagt ge om mijn hand of niet?

— Ja, dat doe ik, antwoordde de vorst die het bestierf.

Een algemeene en ontzettende beroering volgde.

— Dat gaat allemaal zoo niet, beste vriend, zei Iwan Fjodorowitch zeer bewogen, — dat.... dat is bijna onmogelijk, als het zoo is, Glascha.... Neem me niet kwalijk, vorst, neem me niet kwalijk, mijn waarde!.... Lisaweta Prokofjevna! wendde hij zich tot zijn vrouw om hulp. — Er moet.... worden onderzocht....

— Ik weiger! Ik weiger!

Lisaweta Prokofjevna wenkte met de handen.

— Laat u ook mij spreken, mama; ik beteeken toch in een dusdanige zaak zelf ook iets. Dit is een bizonder en beslissend oogenblik in mijn leven (juist zoo drukte Aglaja zich uit),

— en ik wil zelf informeeren en ben bovendien blij, dat allen erbij zijn.... Vergun mij dan u de vraag te stellen, vorst, indien gij „zulke plannen koestert", waarmee stelt ge u dan namelijk voor mijn geluk te vestigen?

Sluiten