Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Als ge wilt, zal ik u brengen, zei de vorst, opstaande. Dan hield hij eensklaps in, zich het net gehoorde verbod van uit te gaan herinnerend.

Hippolyt begon te lachen.

— Ik ga hier bij u niet weg, vervolgde hij, aldoor buiten adem en met moeilijke keel, — ik vond het integendeel noodig om bij u te komen en wel voor een zaak.... zonder dat zou ik u niet gestoord hebben. Ik ga 't h i e r n a m a a 1 s in, en ik geloof, dat het dit keer ernst wordt. Kapot! Ik zeg het niet om medelijden, geloof me .... ik was vandaag ook al gaan liggen, om tien uur en ik wou in 't geheel niet weer opstaan voor dat tijdstip, en zie, toen ben ik tot andere gedachten gekomen en ben nog eens opgestaan om naar u te gaan .... dus was het noodig.

— Het is droevig om u zoo te zien; gij hadt mij liever moeten laten roepen, dan u zelf te vermoeien.

— Kom, zoo is het wel mooi. Gij hebt me beklaagd, dus is aan de wereldsche beleefdheid voldaan ... Ja, dat vergat ik: hoe is het dan met uw gezondheid ?

— Ik ben gezond. Gister was ik.... niet heel goed.

— Dat heb ik gehoord, dat heb ik gehoord! Het heeft de Chineesche vaas gekost, jammer dat ik er niet was! Ik kom tot de zaak. Ten eerste had ik vanmorgen het genoegen om Gavrila Ardaljonowitch te zien in een onderhoud met Aglaja Iwanovna, bij de groene bank. Ik heb er me over verbaasd, wat een mensch toch voor een dom gezicht kan hebben. Die opmerking heb ik tegen Aglaja Iwanovna zelf gemaakt, nadat Gavrila Ardaljonowitch weg was .... Gij schijnt u heelemaal niet meer te verwonderen, vorst, voegde hij erbij, ongeloovig naar het kalme gezicht van den vorst ziende, — men zegt, dat zich over niets te verwonderen kenmerk is van een grooten geest; mijns inziens, zou het in gelijke mate ook kunnen dienen als kenmerk van groote domheid .... Ik doel trouwens niet op u, neem me niet kwalijk.... Ik ben vandaag zeer ongelukkig in mijn uitdrukkingen.

— Ik wist gisteren al dat Gavrila Ardaljonowitch ....

Sluiten