Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kotten duur kon zijn. Hun directeur echter wilde het circus niet aan de risico daarvan blootstellen; zijn volle, uitgeruste activiteit ontplooide zich thans in de ure des gevaars: nog denzelfden dag na de afgezegde voorstelling het hij door een plaatselijke firma een paar brandstof-verslindende kachelmonsters in de tent plaatsen en in de kranten een groote annonce opnemen. „Waar kan men bij een behagelijke warmte den aangenaamsten avond doorbrengen en alle koude vergeten?" Zoo opende de annonce waarmee Gottfried Sturm het pleit weer hoopte te winnen.

Het pubhek geloofde er niet in. Het verkoos de zekerheid van een warmgestoofd, stikvol bioscoopzaaltje. Zelfs al was de tent warm, de reis erheen in de tram of in een open carozza kon alleen reeds een long-aandoening kosten. De schaars opgekomen toeschouwers zaten met opgetrokken knieën en verkleum-, de voeten: de monster kachels konden hun taak niet aan zoolang het circus maar half of voor een derde gevuld was; een kille luchtstroom bewoog zich voortdurend onder de bankenstellage, hoewel men naar mogelijkheid alle kieren in het tentdoek had dichtgestopt.

Niemand had er een vermoeden van, dat de temmer Saul zich dien avond aan nog grooter gevaar dan anders blootstelde. Men had daareven van den in de arena tredenden directeur vernomen, dat Mustapha, de aanvoerende mannetjes-leeuw, ziek was geworden en niet kon optreden. Men had ook werkelijk het koninklijke dier gemist, dat zich reeds door zijn grootte onderscheidde en in de stad populair geworden was. In de wat bittere, harde bevelen van den temmer meende men iets als bezorgdheid te hooren; men zag, dat het

Sluiten