Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ander: „Wilt u mij iets op papier meegeven? Eerst alle passiva onder elkaar en dan de verklaring, dat u niets verzwegen hebt. Welke schuld is de hoogste? Die van de spoorwegen?"

Rambaldo had het pleit gewonnen. In sombere vertwijfeling gaf Direktor Sturm zich aan hem over, dicteerde, noemde ook de vorderingen van zijn schuldeischers in den eersten graad: de artisten en het lagere personeel, zette daarna onder de door Rambaldo opgestelde verklaring-van-goede-trouw een trotsche, opstandige handteekening. Daarop wenschte de veeleischende jongeman nog een raming van de werkehjke verkoopswaarde van den circus-inventaris.

„Ik kan natuurlij k slechts opgeven, wat de inventaris, • menschelijkerwijs gesproken, moet opbrengen." Herr Sturm sprak met een veranderde stem, alsof het over een aangelegenheid ging, die hem vreemd was en waarin hij geen belang meer koesterde. Rambaldo, tot in het diepst van zijn ziel bewogen, had moeite om zijn medelijden te bedwingen en er den zakelijken toon van hun onderhoud niet mee te verwateren.

„Laten we met de tent beginnen. Zou die zoo als geheel verkoopbaar zijn?"

Direktor Sturm dacht lang na. „Misschien wel. Ze is goed onderhouden... Een ander circus zou er toevallig verlet om moeten hebben."

Rambaldo geloofde een idéé te hebben. „Wie levert zulke circus-tenten?" vroeg hij.

„De firma Gleichman in Stuttgart levert de tenten voor alle circussen ter wereld, en de mijne is ook van daar."

„Zouden ze daar in Stuttgart dan misschien niet bereid zijn, de tent tegen een goed bedrag weer terug

Sluiten