Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IJselmonde, waar veel te bewonderen en te genieten valt, wanneer men oog heeft voor de eigenaardige schoonheid van dit landschap.

Ons land, hoewel klein, is niet arm aan natuurschoon en men behoeft waarhjk niet zoo ver van huis te gaan om dit te vinden.

Wie den herfst en den winter buiten kent, hij behoeft het voorbijzijn van den zomer niet zoo te betreuren, want ieder jaargetijde geeft zijn speciale bekoring aan het landschap. Is het in het vroege voorjaar, wanneer de boomgaarden in bloei staan en wanneer als het ware roze en witte sluiers gespreid liggen over de vruchtboomen, in deze omgeving heel mooi, ook in het laatst van November, was het er belangwekkend.

Hoevelen zijn er niet, die wanneer men van een winterlandschap spreekt, denken aan kale, saaie boomen, besneeuwde velden en wegen en bevroren plasjes of slooten en niets meer.

Voorzeker, de winter is arm aan veel, van wat wij te zien en te genieten krijgen in andere jaargetijden, maar toch ook weer interessanter, dan menigeen vermoedt, die thuis blijft.

Toen wij de wandeling voor de zooveelste maal door den Boerenhoek maakten, was de atmosfeer wazig en toch was er iets pakkends in zoo'n toestand, iets wat wij maar zelden buiten naar waarde kunnen schatten, behalve juist op zulk een tocht op een Novembermiddag.

De groote boomen met hun zware stammen en krachtige takken, die in duizenden dunne uitloopers zich prachtig tegen de grijze lucht en den donkeren achtergrond afteekenden en daardoor hun typischen bouw zonder belemmering van bladeren, deden uitkomen; de tallooze knotwilgen met hun stoere, gedraaide stammen, vormden met de aangrenzende wat grauwer geworden wei- en bouwlanden, naast de oude producten van landelijke bouwkunst, een magnifiek en harmonisch geheel. Dit alles werd door het wazige in de natuur tot een innige eenheid verbonden, wat een in hooge mate boeiend en ontroerend landschapsbeeld opleverde. Zelden werd ik meer getroffen dan door dit unieke schouwspel van loutere ongereptheid.

Bij den reeds genoemden Hoogvlietschen korenmolen, gaat de weg, die door zijn verschillende bochten, steeds nieuwe verrassingen in het polderlandschap oplevert, en heel wat

Sluiten