Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN PELGRIM OP AARDE

BURCHARD.

Norbertl

NORBERT. Man van zonden... HUGO.

Ik weet niet: maar wat ik aanschouw, is schoon... De Vader heeft den zoon, die zoek was, weergevonden: Doch wie is vader hier en wie is zoon ...?

BURCHARD.

Als j' als een koning tot mij was gekomen Zou ik niet zóó verbaasd zijn nóch bedroefd — Als nu jij alle wijsheid, alle droomen En alle dwaasheid, Norbert, overtroeft!

NORBERT.

Gelijk een koning kom ik want als kind Eens grooten Konings en in èl zijn luister...

BURCHARD.

Vergeef mij: want Gods licht is soms zoo duister En voor zijn kleinheid zijn wij soms zoo blind! Hugo aanschouw: ik had een vriend verloren Die, uit de bloem der edelen geboren, Voor hem de hemel totterdood genas, Aan menig hof de roem der wijzen was; En rijk aan goederen als aan gebreken, Belofspraakt en bewierookt rond en om Viel plots om hem de lofspraak en het spreken Als op een hevig, hemelsch teeken stom; De schoonste kansen zijn aan hem verkeken. De schoonste wereld kwam in dezen om!

Sluiten