Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overwinning, die hij de laatste jaren tijdens de Generalstabsreisen ontworpen had als een correctie op Schlieffens plan !.

Weliswaar kon de gedachte niet meer bij hem opkomen, dat de hoofdmacht van het Fransche leger verslagen was. De O.H.L. wist immers, dat de vijand slechts een gedeelte zijner krachten aan het Lotharingsche front had ingezet. Maar dat deze buiten gevecht waren gesteld en dus voor den beslissenden slag van den Duitschen rechter vleugel niet meer in aanmerking konden komen leek een volledige strategische rechtvaardiging van Rupprechts offensief.

In werkelijkheid stonden de zaken, zooals wij weten, anders. In Lotharingen was een frontale slag geleverd, die den Franschen niet belet had te retireeren naar hun vestinglinie, waar het Duitsche offensief moest doodloopen. Juist om dit te vermijden had Schlieffen de zwenking door België ontworpen! Bovendien kregen de Franschen gelegenheid om, gedekt door hun vestingen, de troepen die daar gemist konden worden naar hun bedreigden linker vleugel te verplaatsen. Moltke had, mits snel beseffend, dat Rupprechts „ordinarer Sieg" strategisch een mislukking was, en mits doordrongen van de noodzakelijkheid om nu ijlings zijn beslissenden vleugel te versterken, ook zijnerzijds troepen los kunnen maken uit het Lotharingsche front. Twee motieven hielden hem daarvan terug: hij geloofde, dat de beslissende slag in het W. reeds begonnen was, en hij zag blijkbaar nog heil in een voortzetting der operaties van zijn linker vleugel: het VI. en VII. L. kregen opdracht hun offensief voort te zetten, om den vijand van Épinal weg te dringen.

Zoo speelde zich ten slotte het omgekeerde af van wat Schlieffen had gewild. De Duitsche troepen werden ter plaatse gebonden, terwijl de Fransche hun betreklijke vrijheid van beweging herwonnen hadden. Joffre wist daarvan te profi-

1 Groener p. 35. Tirpitz, die in het Duitsche hoofdkwartier vertoeft, schildert de stemming aldaar op 22 Aug. als volgt: „Der Sieg des Kronprinzen von Rayern hat hier grossen Jubel erregt, um so mehr als noch weitere Folgen desselben erwartet werden." Cf. Erinnerungen von Alfred v. Tirpitz (Leipzig 1919) p. 394.

Sluiten