Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tevreden stelt. Het zou een heel wat dankbaarder werk zijn, de economische wetenschap inderdaad in gebreke te stellen. Had men recht, haar toe te voegen, dat zij is gebleven beneden haar taak, beneden wat in redelijkheid van haar mocht worden verwacht, hoop op inkeer van de beschuldigde en op haar beterschap binnen afzienbaren tijd zou dan in deze uitspraak liggen besloten. En tevens was er dan de kans, dat de maatschappij tot beter luisteren en tot meer volgzaamheid kwam..

Tot geen dezer twee verwachtingen durf ik mij opwerken.

De economische wetenschap zie ik als onvoldragen. Maar — en dit is de laatste opmerking, waarvoor ik uwe aandacht inroep — dit beteekent niet, dat het haar hapert aan levens- en groeikracht. Haar korte geschiedenis valt samen met die van een tijdperk in de geschiedenis der menschheid, dat een van ongekend snelle en ongekend grondige veranderingen juist op economisch gebied is geweest. Het zou een wonder mogen heeten, indien de pas geboren Wetenschap deze ontwikkeling tegelijk had kunnen bijhouden, vermeesteren en leiden. Haar tot grief te maken, dat zij dit Wonder niet heeft volbracht, is miskenning van de grenzen, gesteld aan de vermogens van den menschelijken geest.

Wij mogen tevreden zijn, als wij deze wetenschap zien voortschrijden. En tot deze tevredenheid is er reden. Niemand, die haar gang bespiedt, ontgaat haar groei. Zij is rijper en rijker en zij is beter bewerktuigd dan onze vaderen haar hebben gekend.

Slechts blijft het haar doem, zich ten onderzoek toebedeeld te weten de dagelijksche nooden der eeuwig behoeftige menschheid, die op dit punt het gevoeligst is en reikhalst naar de resultaten van het werk harer economisten. Voor dezen, zelf van die menschheid een deel, met dezelfde behoeften als zij, maar daarenboven met de begeerte, hun medemenschen teleurstelling, wrevel en wanhoop te besparen, is deze toestand een bron van geestelijke conflicten als wellicht de dienaren van géén andere Wetenschap hebben uit te vechten. Hunner is de strijd van eiken dag tegen hun weerbarstige stof, tegen de schare die om pasklare recepten roept, tegen hun eigen verlangen om de menschheid te dienen, verlangen dat het sterkst zal leven in de bezieldste geesten.

In tijden van economische ontreddering is deze strijd het felst

Sluiten