Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor den cursus van achterlijke hoofdredacteuren zult U vanavond wel niet meer kunnen houden. — U maakt voor Uw klas een groote vergissing. U beheerscht de situatie niet meer. Een leerling, — laat het mijn zoon zijn, goed, — noodigt U uit tot een interessant debat over de grenzen Uwer wetenschap. In plaats van daarop in te gaan, zet U den jongen de klas uit. Dan draaft U onmiddellijk naar diens vader, in plaats van naar een dokter te gaan. En ik geloof, dat u den Hemel nog niet eens dankbaar is, dat het toeval wil, dat de vader, dien U wilde spreken en de dokter, dien U noodig hadt, een en dezelfde persoon zijn."

Mr. Van Horst trok een heel zuur gezicht. Hij was maar een klein manneke, maar de dokter was een kloeke kerel en toch voelde hij zich grooter dan de dokter. Zijn wetenschap, „een wetenschap van strijd," een wetenschap van energieën, gaf hem kracht, maakte van hem een reus, vergeleken met dien dokter, die zich pas met de menschen inliet, als ze ziek waren en buiten gevecht. Doch mr. Van Horst was niet ziek en nog heel vechtlustig. Studenten wisten van hem te vertellen, dat hij tijdens een twistgesprek zich dusdanig opgewonden had, dat de rug van zijn stoel onder den drang van zijn argumenteerende persoon bezweken was en met een knal door het raam op straat was gesprongen, zoo-

Sluiten