Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evr klonk dus een gil. Bernard Trentelaer junior, die op zijn kamertje verder studeerde op de namen der Groote Meren en de beteekenis van de exportslagerijen in Chicago en Cincinnati, bromde een leelijk woord, want hij haatte alle spektakel, als schadelijk voor een goede functioneering van het geheugen.

De butler verslikte zich en de hoofdredacteur werd bleek. Hij was bang, dat hij, die vier verslaggevers onder zijn bevel had, nu zelf van iets verslag zou moeten gaan uitbrengen en hij hield niet van bloed en lijken.

Tante Palmyra trok haar face-a-main, ontbood den tuinman, wien zij gelastte met assistentie van den chauffeur en het bellemeisje een onderzoek in te stellen.

Het resultaat was verbijsterend.

In den goudvisschenvijver stak tot aan zijn middel de broodmagere redacteur-bedelaar. In zijn hand had hij den cent, dien meneer Trentelaer hem gegeven had, toen hij voor diens auto gesprongen was. En in zijn oogen was zooveel wilds te lezen, dat het bellemeisje met bevende kaken naar huis terug rende.

Toen de heer hoofdredacteur en meneer Trentelaer van het geval hoorden, dronken ze hun glas uit, staken een sigaar op, schonken hun glas vol en

Sluiten