Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O p een avond, het was begin December en het oude Delft was zoo mooi in de blankheid van de eerste sneeuw, klopte Wim Kluizenaars tevergeefs op de kamerdeur, waarachter hij zijn vriend in diepe studie verzonken meende. Ook de hospita, die hem open gedaan had en meenend, dat haar kostheer wel thuis zou zijn, Wim aan zijn lot had overgelaten, wist geen opheldering te verschaffen, vond overigens het geval niet erg bijzonder, — had ze een student in huis, of had ze geen student in huis? — en liet den teleurgestelden bezoeker, die niet eerst even een lekker warm tasje thee wenschte, met een praatje over de ijsvooruitzichten uit.

Delft mag in besneeuwden staat nog zoo mooi zijn, het is een naar en verlaten oord om er in om te dolen, als je niet weet, waar je beste vriend ergens uithangt.

Vroolijk waren Wims gedachten dan ook heelemaal niet. Wat deed hij in Delft? Wat deed Bernard Trentelaer in Delft? Maar vooral: wat deed Bernard buiten Delft?

Wat Wims ,,zijn-in-Delft" betreft, had hij heel aanvankelijk geneesheer willen worden. Zijn werkelijk extravagante en zeer uitzonderlijke opvattingen over zieken en doktoren hadden zijn vader er echter van terug gehouden zijn zoon zijn eerste liefde te laten volgen. Wim meende onder meer-

Sluiten