Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de hartelijkheid van oom Trentelaer, toen hij zijn triest kijkenden neef de hand gedrukt had, spoedig verstoven.

De ontmoeting tusschen tante en neef droeg meer kleur. Tante Palmyra had alle gestrengheid uit haar gemoed verbannen en drukte Bernard zoo innig aan haar ribben, als gold het te poseeren voor een aandoenlijk, Bijbelsch tafereel.

En de homo economicus opende het warenhuis, „the Worlds biggest Tregeco-house". Aanwezig waren de burgemeester met zijn echtgenoote, alle wethouders met hun echtgenooten, een kamerlid met zijn dochter, deputaties van velerlei vereenigingen, firma's en vele leveranciers. En wie afwezig was, was het met kennisgeving.

De homo economicus droeg nu vele aangezichten en sprak met vele stemmen. Nu eens zei hij, dat oom Trentelaer het grootste organisatorisch genie dezer eeuw was en dat deze eeuw groot was onder alle eeuwen. Dan weêr sprak hij met de stem van oom Trentelaer ontroerde woorden van dank en telde met een tevreden blik alle makke schapen, die in dit groote hok tezaam waren gedrumd. Eens had hij de stem van een kleinen jongen, die, aangemoedigd door zijn moeder, „Leve Trentelaer! schreeuwde en een speelgoed-auto met gummibanden en heusche, electrische lampen cadeau

Sluiten