Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trekken hij al zoo goed kende en dat misschien ook al lang dood was. Zeker was ze anders reeds sedert jaren getrouwd en een monumentale matrone, die in niets geleek op de vrouw der vele portretten.

Het is troostvol een droom te beminnen, als men weet, dat men een droom bemint, want dan is men beveiligd tegen teleurstelling, als de droom een droom blijkt.

En zoo sleet Bernard zijn dagen in eenzaamheid, want zich niet storend aan de andere gasten, die meest bedaagde lieden waren of bescheiden jongelingen, als hijzelf, al maakte hij nu en dan wel eens een praatje met een gepensionneerd zee-officier over het weer en met een oude dame, de echtgenoote van een gevallen kamerlid, over de schoonheid der omgeving.

Doch op een dag, toen de zon hem heel vroeg reeds gewekt had en hij, na een eetlust scheppende morgenwandeling, aan een uitvoerig ontbijt was begonnen, ging er een deur in den hemel open, — en het was toch maar de deur van de eetzaal, — en verscheen zij, die hij een engel, althans de moeder veler kinderen waande en vroeg hem namens haar vader, of het hem in het hötel beviel, of hij bijzondere wenschen had, of misschien, — hij moest vrijuit spreken, — ook opmerkingen.

Hij echter had niets, nog niet eens een tong. Een

Sluiten