Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de agrarische kalender, een serie feesten op onregelmatige afstanden, terwijl de overige dagen als zooveel vóór of na die feesten geteld worden. Bepaald worden de data door wat die menschen de eischen van het bedrijf noemden : eenige practische en tallooze denkbeeldige factoren. De beide slachttijden bij den aanvang en het einde van den herfst geven aanleiding tot de opperste feesten. Wie slacht ziet niet op een boutje. Het versche vleesch wordt rijkelijk uitgedeeld aan huisgenooten en bezoekers. Helpen bij slachten, bezoek na volbrachte slacht zijn schoone gelegenheden voor die veelal eenzaam wonende en eenzaam werkende menschen om den geest te verfrisschen met een luchtig of zwaarwichtig gesprek. Maar feest is het toch eigenlijk alleen als zinrijke handelingen naar het gebruik der vaderen volbracht worden. Het oude animisme, van oorsprong een jagersgeloof, beleeft een nieuwen bloei. De middelen van den ritus zijn altijd dezelfde : afweren van booze, inroepen van goede machten; het laatste door besprenkelen of slaan, het eerste door vuur en lawaai. De jongens springen door een reinigend vuur of laten een met stroo omwoeld rad brandend den heuvel afrollen ; met klokgelui en bekkenslag (onze Kerstklokken en Oudejaarsavondschietpartij) verjaagt men de booze geesten in de kritische nachten, wanneer de teelkracht der natuur in den bodem sluimert; de Meiboom wordt geplant; optochten en ommegangen om veld en huis gehouden. Alles erfenis uit den ouden tijd en daarom binnen het bestek van dit boek niet te verklaren; alles weldra gekerstend, en dan als heiliging van het dagelijksch leven van groote opvoedende waarde.

De geregelde agrarische leefwijze wekt een andere belangstelling in de verschijnselen van hemel en atmosfeer dan den jager eigen is en schept daardoor de voorwaarden voor het ontstaan van duidelijk gekarakteriseerde natuurgodheden. Naast de onbenoemde, blinde machten, waartegen men middelen aan-

Sluiten